webmaster, 22 maart 2009
Australië , queenstown

Down under down

Hey allemaal, eindelijk weer een berichtje van down under. We leven nog. Niet verdwaald, maar gewoon geen internetverbinding op de momenten dat wij willen internetten.

We hebben nu ook maar tot 1 uur de tijd, dus we hopen dat we ons verhaal in 1x kunnen typen. Maar waarschijnlijk geen foto's of mailverkeer. We proberen deze later deze week te plaatsen en te beantwoorden.


Maar verder bij ons verhaal, we zijn aan gekomen in Sydney, zonder over tolwegen te gaan. Want wij zijn en blijven natuurlijk Hollanders, wat je niet hoeft te betalen is mooi meegenomen. Dus dit was een heel gezoek om via de juiste wegen binnen te komen en weer weg te gaan. Maar eenmaal in Sydney aangekomen vlak bij de camping aangekomen (zou bij een natuurpark zijn) lag de camping niet bij de ingang van het natuurpark. Balen wat nu!!! We stonden langs de kant van de weg te kijken hoe gaan we dit aanpakken. Stond er in een keer een fietser op ons raamje te kloppen. Of hij ons kon helpen. Tuurlijk, als je de weg weet naar de camping. Dat wist hij wel, maar het was moeilijk uit te leggen, dus fiets in de camper, man onder de prullenbak en rijden maar. Gelukking was de prullenbak wel leeg, anders was hij waarschijnlijk niet zo blij. Maar al met al we hebben de camping gevonden en de man was nog heel en kon het hele eind weer terug fietsen. Dat was nog eens tof van die man.

De volgende dag zijn we Sydney ingegaan met de bus. Het centrum durfden we toch niet aan met onze camper (een beetje te groot en te lomp om te parkeren). We zijn het Victoria gebouw in gegaan. Dit is een 18e eeuws gebouw, met grote klokken en het interieur was nog in de oude stijl. Dure en chique winkels op de begaande grond en hoger en wat bleek de betaalbare winkels zaten onder de grond. Hadden we eerder moeten weten. We hebben hier lekker taart gegeten, hij was te lekker om te laten staan. Maar het ruikt dan ook zo lekker daar. Dat je onmogelijk weg kunt gaan zonder iets te eten. Later zijn we op boeken jacht gegaan. Want we kwamen echt de ene naar de andere grote boekenwinkel tegen. En groot betekend dan ook echt groot. Een v&d, maar dan alleen met boeken. Suzanne met de neus in de boeken en Michiel tekenspullen halen en daarna met de neus in de boeken voor leuke ideeen. De volgende dag zijn we naar het opera house geweest, met de beruchte burg er achter. Daarna naar de botanische tuin. Waar we veel schik gehad hebben om alle vleermuizen die daar hangen. Gewoon op klaarlichte dag, met z'n allen in het park. Het leek wel een familie uitje en dat ze bij gebrek aan betere " overnachting" daar zijn blijven hangen. Daarna nog een beetje door de stad gelopen en de dag is alweer voorbij.

De volgende dag naar het Olympisch stadion. Hier hebben we zelf nog in het zwembad gezwommen. Raar idee hoor dat daar Inge de Bruijn o.a. goud heeft gewonnen daar en dat je daar dan rondzwemt. Behalve het zwembad zijn we ook nog het park rondgelopen waar we oa. de volleybalhallen ed, de athletiekbaan, het stadion en uiteraard de olympische fakkel gezien hebben. Daarna boodschappies doen want we gaan naar het natuurpark de Blue Montains.

Eenmaal daar s'middags aangekomen bij de eerste camping, bleek de doorgaande weg of de camping zelf overstroomt te zijn en konden we er niet bijkomen. Balen de volgende overnachtingsplaat is helemaal aan de andere kant van de Blue Montains. Dan maar weer de auto in en nog een stuk rijden. Volgende camping zat vol. Oh, oh lichte paniek, we zullen toch wel een plekkie vinden. Gelukkig in het laatste plaatsje (hier zouden we onze tocht eidigen) hadden we toch nog een camping gevonden.

De eerste dag zijn we naar Blackweart geweest en daar onze eerste tocht gelopen of eigenlijk twee aan elkaar geschakelde routes, die precies bij onze camping weer uit zou komen. Prachtige uitzichten van kliffen, grote watervallen van 100de meters, zie foto's. Veel vogels gezien onderweg, maar natuurlijk weer niet te fotograferen.

De tweede dag zijn we naar .... gegaan een plaatje terrug. Hier hebben we oa de drie gezusters gezien en 1800 treden (giant stairway) gelopen. Het beginstuk was wel erg touristisch, maar later werd het weer heerlijk stil. Niemand heeft natuurlijk zin om die trap te lopen. We kwamen zelfs mensen tegen op slippers, die in de bossen liepen en het gek vonden dat ze natte en vieze voeten kregen. Daarna was het uitpuffen met de voeten omhoog,maar daarvoor nog snel even biertje pakken zodat we niet meer hoeven op te staan.

De dag erna nog een route gelopen. Het was niet geweldig weer en we kregen dan ook een onweersbui over ons heen. Flinke regenbuien kwamen naar beneden vallen. Gelukkig zaten we op een rotsachtig stuk. Daar kon je lekker onder schuilen en mensen uitlachen die toch maar door bleven lopen en zeik nat werden. We kwamen nog een mooie draak tegen voor Tijn. Helaas hij wilde niet met ons mee. Maar we mochten wel een paar mooie foto's maken. Hier dachten we een mooie wanderroute te hebben. Surprice aan het einde van de route mochten we weer een heel stuk omhoog met een trap. Auw en de beentjes deden nog z'n zeer van de vorige dag.

Na de Blue montains en de alle regen die we gehad hadden. Hebben we besloten om maar de woestijn in te trekken. Vast een voorproefje op Ayers rock. Op naar Broken Hill. Naar een dag rijden, je ziet alleen maar lange wegen, met weinig begroeiing onderweg. Zijn we beland bij een camping in een klein plaatsje. We stonden dachten we met 2 andere mensen op de camping. Maar toch waren de wc's drukbezocht. Alle potten waren nl. bezet. Niet door mensen, nee door kikkers en niet van die kleintjes ook. Als je doorspoelde kwamen ze in een keer onder de rand uit. Dan is het af en toe wel fijn dat je een jongetje bent. Maar bij de dames wc was het wel rustiger, want een wc was kikkervrij. S'avonds werd het nog aangevuld met sprinkhanen en was de vloer bijna zwart bezaait. Wederom was de vrouwen wc minder druk, want daar kon de deur dicht. Dus blij dat je een vrouwtje bent.

De volgende dag maar weer eens rijden, rijden en nog eens rijden. Wel mooie luchten en wervelwindjes onderweg. Ook gigantische trucks. Het werd ook langszaam een stuk warmer. Van begin 20 graden gingen we langzaam naar de 40 graden. 30 min. in de volle zon en je was direct verbrand (ook vanwege de hoge UV-straling in AUS). We zijn eerst naar White Cliff gereden. Een oud opaaldorpje. We kwamen daar aan en dachten moet dit een touristisch plaatsje zijn. Hier is echt niets te doen. We hadden wel een lokale pub gevonden waar we lekker konden eten en drinken. Want omdat het in de dessert veel warmer was. Kon onze koelkast het niet aan en was al ons eten bedorven. Balen!!! We willen hier weg. Maar na een avondje in de locale pub en de dag erna gesproken te hebben met diverse mensen. Bleek de omgeving meer te hebben als je in eerste instantie dacht. Wat bleek alle huizen, hotels en andere gebouwen zaten hier voornamelijk onder de grond. We zijn naar een klein Natuurpark geweest en een touristische route gevolgd. In het Natuurpark was niet heel veel te doen, maar de route er naar toe en weer terug was echt gaaf. Het leek wel bijna een safari. Ten eerste moesten we over onverharde weg (50km afstand. We dachten dat alles uit elkaar rammelde. Bij sommige auto's bleek dit ook echt het geval te zijn (zie foto). Onderweg zijn we veel verschillende dieren tegen gekomen. Natuurlijk schapen en berggeiten, maar ook heel veel kangaroos en Emoes. Die kunnen rennen joh. De volgende dag zouden we naar de shopjes gaan, maar die waren vanwege de hitte gesloten. Op naar Broken Hill.

Eenmaal in Broken Hill aangekomen bleek hier het zelfde aan de hand als in White Cliff. De meeste atracties zaten dicht vanwege de hitte. Leuk stadje om te zien, maar de flying docter basis was wegens renovatie ook gesloten voor publiek. Ook het plaatje Silverton waar veel films opgenomen waren bleek een aanfluiter te zijn. Grote praat, maar weinig te zien. De woestijn in een film zie je niet echt terug als je er daadwerkelijk staat. Wel een hoop oude roestbakken langs de kant. Jammer, zijn wel hele mooie auto's geweest als ze niet weggeroest waren.

Genoeg woestijn gezien. Terug naar de zee, maar eerst nog even lang Canberra. Daar zijn we naar de Nationala Gallerie Museum geweest, waar op dat moment Degas geexposeerd werd. Daarna vlug door na de zee, waar we drie dagen lekker niets gedaan hebben. Wel mooie standen daar. Als je een beetje over de rotsen heen klautert dan had je zowaar een prive strand voor je zelf.

Daarna op naar Victoria. We zouden eerst naar een Natuurpark gaan, maar dat was helaas voor 50% afgebrand en het vuur was nog niet helemaal onder controle. Dan maar direcht door naar Melbourne. Daar hebben we tante Riek, een tante van Michiel, opgezocht. Zijn nichtje Elizabeth was er ook. Daar hebben we lekker gekletst. Op z'n Hollands goededag gezegt en op z'n Australisch afgescheid genomen.

Daarna doorgereden naar de Great Ocean Road. Dit is een mooie weg aan de zee, aan de rand van het bos. Dit is net een film die aan je voorbij draait. Jammer dat we hier niet langer kunnen blijven, want onze boot naar Tasmania vertrekt morgen. Daarover later weer meer, want we horen net dat we moeten afsluiten. Tot de volgende keer maar weer.

Groetjes,

Michiel en Suzanne

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl